مقدمه

خرما یکی از محصولات مهم باغی است که نقش مهمی در امنیت غذایی , ایجاد اشتغال , حفظ و پایداری محیط زیست و اقتصاد ملی , صادرات و ارز آوری ایفا می نماید کشور ایران با سطح زیر کشت ۱۹۸,۵۱۰ هکتار نخلستان بارور خرما و تولید 88000 تن محصول از ارقام مختلف خرما مقام دوم را پس از امارات متحده عربی (از نظر سطح زیرکشت) و مصر و عربستان صعودی (از نظر میزان تولید) به خود اختصاص داده است (فائو 2004). استان های کرمان، هرمزگان، خوزستان، بوشهر، فارس، سیستان و بلوچستان با اختصاص بیش از 98% از کل تولید داخلی در زمره مناطق عمده خرماکاری کشور می‏ باشند. علاوه برکشت خرما در نواحی جنوب کشور پتانسیل های بالقوه‏ای جهت کاشت و پرورش انواع میوه های گرمسیری (انبه، موز،‌چیکو، کنار،‌ پاپایا ...) وجود دارد و استا های هرمزگان و سیستان و بلوچستان از مناطق عمده تولید میوه ‏های گرمسیری می‏ باشند.
     خرما در استانهای کرمان , خوزستان , فارس, سیستان وبلوچستان, هرمزگان ,اصفهان ,یزد ,کهکیلویه و بویراحمد ,خراسان ,کرمانشاه ,ایلام , سمنان وبوشهر پرورش می یابد.
  کشور ایران غنی ترین ژرم پلاسم (400 رقم خرما) جهان را داراست.