فناوری شورورزی؛
راهکاری نوین برای احیای زیستمحیطی دامپهای باطله معادن با استفاده از آبهای شور
به گزارش روابط عمومی مرکز ملی تحقیقات شوری، به گزارش روابط عمومی مرکز ملی تحقیقات شوری، حسین پرویزی، رئیس بخش تحقیقات آبیاری و فیزیک خاک این مرکز، از نتایج اولیه امیدبخش یک طرح پژوهشی با محوریت کاربرد فناوری شورورزی و استفاده هدفمند از آبهای شور برای استقرار و توسعه پوشش گیاهی شورزیست در شرایط نامساعد محیطی خبر داد.وی با اشاره به ظرفیتهای علمی و فناورانه مرکز ملی تحقیقات شوری در زمینه مدیریت منابع آب و خاک شور اظهار داشت: یکی از رویکردهای نوین این مرکز، توسعه فناوریهایی است که با استفاده از ظرفیت گونههای گیاهی شورزیست و مدیریت علمی آب و خاک، امکان تولید و ایجاد پوشش گیاهی را در مناطقی که استفاده متعارف از منابع آب و خاک در آنها امکانپذیر نیست، فراهم میکند.پرویزی افزود: در همین راستا، طرحی با هدف امکانسنجی و ارزیابی کاربرد فناوری شورورزی برای تثبیت و احیای زیستمحیطی دامپهای باطله معادن آهن در حال اجراست که در آن، استفاده از آبهای شور و کمکیفیت موجود در محدودههای معدنی برای استقرار گونههای گیاهی شورزیست پایا مورد بررسی قرار گرفته است.رئیس بخش تحقیقات آبیاری و فیزیک خاک مرکز ملی تحقیقات شوری با بیان اینکه انتخاب گونه مناسب، شناخت نیاز آبی، مدیریت شوری آب و خاک و تعیین الگوی مناسب استقرار گیاه از ارکان اصلی فناوری شورورزی است، گفت: هدف این طرح صرفاً ایجاد پوشش گیاهی در یک محدوده معدنی نیست، بلکه آزمون و توسعه یک فناوری بومی برای تبدیل منابع آب شور و سطوح کمبازده و نامساعد به ظرفیت زیستمحیطی و تولید پوشش گیاهی است.وی ادامه داد: پس از انجام مطالعات پایه و ارزیابی شرایط آب، خاک و محیط، مرحله اجرایی و میدانی طرح آغاز شده و نتایج اولیه حاکی از استقرار موفق گونههای منتخب، سازگاری مناسب آنها با شرایط سخت محیطی و تداوم نسبی پوشش گیاهی در دامپهای باطله است. پرویزی با تأکید بر اهمیت این یافتهها تصریح کرد: «نتایج اولیه نشان میدهد که با انتخاب صحیح گونههای شورزیست و مدیریت دقیق آب و خاک میتوان از بخشی از منابع آب شور و کمکیفیت برای ایجاد پوشش گیاهی پایدار استفاده کرد. این رویکرد میتواند علاوه بر کاهش وابستگی به منابع آب باکیفیت، زمینه را برای تثبیت زیستی خاک، کاهش فرسایش و بهبود تدریجی شرایط زیستمحیطی عرصههای نامساعد فراهم کند.»وی خاطرنشان کرد: فناوری شورورزی، یک فناوری فرابخشی است و کاربرد آن محدود به اراضی کشاورزی متعارف نیست؛ بلکه میتوان از ظرفیت آن در مدیریت اراضی شور و کمبازده، استفاده از آبهای نامتعارف، احیای عرصههای تخریبشده و ایجاد پوشش گیاهی در محیطهای دارای محدودیت شدید شوری استفاده کرد.رئیس بخش تحقیقات آبیاری و فیزیک خاک مرکز ملی تحقیقات شوری ادامه داد: یکی از مزیتهای مهم این رویکرد، جایگزین کردن بخشی از راهکارهای پرهزینه مهندسی با راهکارهای زیستی مبتنی بر گیاه و مدیریت آب و خاک است که در صورت اثبات پایداری آن در مطالعات بلندمدت، میتواند در مقیاسهای وسیعتر نیز مورد استفاده قرار گیرد.پرویزی در پایان گفت: «امیدواریم با تکمیل مراحل پژوهش، پایش مستمر کیفیت آب و خاک و ارزیابی عملکرد و پایداری گونههای منتخب، بتوان این تجربه را به یک الگوی بومی برای کاربرد فناوری شورورزی در احیای عرصههای تخریبشده و استفاده پایدار از منابع آب شور و نامتعارف تبدیل کرد.» وی تأکید کرد: این طرح میتواند نمونهای از پیوند دانش شوری، فناوری شورورزی، منابع آب نامتعارف و احیای زیستمحیطی باشد و ظرفیتهای علمی و پژوهشی کشور را برای ارائه راهکارهای سازگار با شرایط خشک و نیمهخشک ایران به نمایش بگذارد.
نظر شما :