توقف صید ساردین در سواحل بوشهر از ابتدای خرداد؛
گامی در راستای مدیریت پایدار منابع آبزی
توقف زودهنگام فصل صید ساردین در سواحل بوشهر از ابتدای خرداد ماه ۱۴۰۵ (مصادف با اول ماه جون میلادی) ، با هدف جلوگیری از اثرات منفی برداشت بیرویه بر فرآیند تخمریزی و تضمین بازسازی ذخایر این گونه آبزی مهم اقتصادی صورت میگیرد. این اقدام در راستای مدیریت علمی و پایدار منابع دریایی ارزیابی میشود.
به گزارش روابط عمومی پژوهشکده میگوی کشور، اداره شیلات شهرستانهای کنگان، عسلویه و دیر با ارسال نامهای، پایان فصل صید ساردین برای سال زراعی-صیادی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ را از تاریخ اول خرداد ماه ۱۴۰۵ اعلام کرده است. این تصمیم بر پایه تحقیقات پژوهشکده استوار است که نشان میدهد اوج تخمریزی ساردینماهیان در فصل بهار، به ویژه ماههای اردیبهشت و خرداد، اتفاق میافتد. ادامه صید در این بازه زمانی میتواند به طور قابل توجهی بر موفقیت تولیدمثل و تجدید ذخایر این گونه اثرات نامطلوبی بگذارد.
کارشناسان شیلات بر این باورند که اعمال محدودیتهای زمانی برای صید، یکی از مؤثرترین ابزارهای مدیریتی مبتنی بر دانش علمی برای بهرهبرداری از منابع آبزی است. در خصوص ساردین، رعایت دورههای ممنوعیت صید یا پایان فصل برداشت، نقشی حیاتی در جلوگیری از فشار بیش از حد صیادی بر ذخایر مولد و تضمین تداوم بهرهبرداری در سالهای آتی ایفا میکند. این رویکرد همچنین به عنوان بخشی از تلاش برای بهرهبرداری پایدار و مسئولانه از منابع دریایی و حفظ معیشت طولانیمدت صیادان تلقی میشود.
در ابلاغیه ارسالی به فعالان عرصه صید، از دارندگان مجوز صید ساردین درخواست شده است تا ضمن رعایت زمانبندی اعلامشده، نسبت به جمعآوری ادوات صید به روش پرساین نیز اقدام نمایند. این جزئیات بر اهمیت کنترل عملیاتی صید در کنار تصمیمات کلان مدیریتی برای اجرای مؤثر و کامل ممنوعیت تاکید دارد.
ساردینماهیان به عنوان گونههایی با اهمیت اقتصادی و اکولوژیکی بالا در آبهای جنوب کشور شناخته میشوند و نقشی کلیدی در زنجیره غذایی دریایی ایفا میکنند. بنابراین، هرگونه تصمیم مدیریتی در مورد این ذخایر، علاوه بر تأثیر مستقیم بر صیادان و ناوگان صیادی، از منظر پایداری اکوسیستم دریایی نیز از اهمیت بسزایی برخوردار است.
به نظر میرسد اتکای این تصمیم مدیریتی به دادههای پژوهشی، گامی رو به جلو در جهت مدیریت علمی ذخایر آبزی و حرکت از روشهای صید مبتنی بر تجربه به سمت مدیریت مبتنی بر شواهد باشد. این رویکرد، در سالهای اخیر به عنوان یکی از مؤلفههای اصلی شیلات پایدار در سطح جهانی مطرح شده است.
