خوداتکایی در تولید شکر با توسعه کشت پاییزه چغندرقند

به گزارش روابط عمومی مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند، رئیس این مؤسسه با اشاره به ضرورت بازنگری در الگوی تولید چغندرقند، گفت: حرکت از کشت بهاره به سمت کشت پاییزه، یکی از راهبردهای مؤثر برای افزایش بهره‌وری مصرف آب، سازگاری با تغییرات اقلیمی و دستیابی به خوداتکایی در تولید شکر است. وی افزود: تغییر الگوی کشت چغندرقند می‌تواند با کاهش نیاز آبی محصول و استفاده بهینه‌تر از منابع آب، زمینه افزایش بهره‌وری در تولید و پایداری صنعت شکر را فراهم کند.

کشت پاییزه؛ راهکاری برای مدیریت منابع آب

رئیس مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند با تأکید بر اهمیت مدیریت هوشمندانه منابع آبی، اظهار کرد: توسعه کشت پاییزه چغندرقند از جمله راهکارهایی است که می‌تواند در شرایط تغییر اقلیم، به کاهش فشار بر منابع آب و استمرار تولید این محصول راهبردی کمک کند. وی ادامه داد: دستیابی به خوداتکایی در تولید شکر نیازمند مجموعه‌ای از اقدامات در حوزه اصلاح ارقام، بهبود روش‌های کشت، مدیریت مصرف آب و توسعه فناوری‌های نوین در زنجیره تولید است.

توسعه گیاهان جایگزین در زنجیره شیرین‌کننده‌های طبیعی

وی همچنین بر ضرورت توسعه گیاهان جایگزین و تنوع‌بخشی به منابع تولید شیرین‌کننده‌های طبیعی تأکید کرد و گفت: توسعه محصولاتی همچون «استویا» و «چیکوری» می‌تواند ضمن ایجاد ظرفیت‌های جدید در بخش کشاورزی، به توسعه زنجیره ارزش شیرین‌کننده‌های طبیعی در کشور کمک کند. رئیس مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندرقند خاطرنشان کرد: حرکت به سمت الگوی کشت متناسب با شرایط اقلیمی و منابع موجود، در کنار توسعه محصولات جایگزین، می‌تواند زمینه‌ساز افزایش بهره‌وری، کاهش مصرف آب و تقویت امنیت غذایی کشور باشد.