مرحله نهایی تیماردهی مزارع در روستای کندرک با هدف افزایش بهرهوری و کیفیت محصول گندم، با حضور محققین بخش تحقیقات خاک و آب برگزار شد. این پروژه برای کشاورزان پیشرو منطقه سیستان طراحی شده است.
در این مرحله، محققین با استفاده از محلولپاشی، کودهای مورد نیاز را بر اساس دستورالعملهای تخصصی و مراحل رشدی گیاه به گیاهان اعمال کردند. این روش به عنوان یکی از راهکارهای نوین کشاورزی، امکان جذب بهینه عناصر غذایی را فراهم کرده و به بهبود عملکرد گندم در مزارع کمک میکند.
با اجرای این طرحها، کشاورزان منطقه به دانش و تکنولوژیهای نوین در کشاورزی دست یافته و از مزایای تغذیه بهینه گندم بهرهمند شدهاند. این اقدامات به بهبود معیشت کشاورزان و رشد اقتصاد محلی و پایدار در منطقه نیز کمک میکند.
دوره آموزشی ـ ترویجی «مبارزه با آفات و بیماریهای گندم» با حضور محققان مرکز، کارشناسان جهاد کشاورزی شهرستان زهک و جمعی از بهرهبرداران در روستای ملکآباد برگزار شد. در این برنامه، مرتضی شهریاری، محقق مرکز، به معرفی روشهای نوین ضدعفونی بذر، راهکارهای پیشگیری از بیماریها، آفات شایع گندم و شیوههای صحیح زمانبندی و مبارزه با عوامل بیماریزا پرداخت. هدف از برگزاری این دوره، ارتقای سطح دانش فنی کشاورزان منطقه و بهبود بهرهوری در تولید محصول استراتژیک گندم عنوان شد.
یک دوره تخصصی آموزشی با محوریت «مدیریت علفهای هرز در مزارع گندم» به همت دکتر سارانی، عضو هیأت علمی مرکز، برگزار شد.
کشاورزان با روشهای نوین شناسایی گیاهان هرز، انتخاب علفکش مناسب، ابزار سمپاشی دقیق و زمانبندی مؤثر آشنا شدند.
معرفی رایجترین علفکشهای موثر و نکات کلیدی در کنترل علمی این گیاهان از دیگر بخشهای مهم این دوره بود.
هدف: افزایش عملکرد، کاهش خسارت، و حرکت به سوی کشاورزی پایدار.
در روز مزرعهای که به تاریخ ۸ اردیبهشت ۱۴۰۴ در شهرستان هیرمند برگزار شد، اقدامات انجامشده در چارچوب طرحهای تحقیقاتی-توسعهای مشارکتی مدیریت حاصلخیزی خاک و تغذیه گندم (PNT) ارائه شد. این برنامه با حضور مدیران و کارشناسان جهاد کشاورزی، کشاورزان پیشرو و محققان انجام شد و به تشریح تکنیکهایی مانند بذرمال، کودآبیاری، تغذیه مرحلهای، استفاده از مواد آلی و محلولپاشی اسید آمینه پرداخته شد. افزایش عملکرد گندم تا ۳.۵ تن در هکتار، ارتقاء کیفیت دانه، کاهش هدررفت منابع و بهبود سلامت خاک از جمله نتایج حاصل از اجرای این طرح بود. این رویداد گامی مهم در جهت کشاورزی پایدار و اقتصادیتر برای منطقه سیستان به شمار میرود.
