نشست مدیریت مسئولانه ذخایر ماهیان دریای کاسپین در اداره کل شیلات استان گیلان

به گزارش روابط عمومی انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری، محمد رضا بهروز خوش قلب و سید علی موسوی از محققین بخش ارزیابی ذخایر انستیتو در نشست مدیریت مسئولانه ذخایر ماهیان دریای کاسپین که در روز چهارشنبه 30 اردیبهشت 1405 در سالن جلسات اداره کل شیلات استان گیلان تشکیل گردید، حضور داشتند. این نشست با حضور و سخنرانی محمدصدیق مرتضوی، رئیس موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، عطااله رئیسی، معاون صید و بنادر ماهیگیری سازمان شیلات ایران، علی اصغر داداش پور، مدیر کل شیلات استان گیلان، محمد صیاد بورانی، رئیس پژوهشکده آبزی پروری آبهای داخلی، حسن فضلی و دریانبرد از پژوهشکده اکولوژی دریای خزر و جمعی از کارشناسان تحقیقاتی و اجرایی و صیادان شرکت های تعاونی پره های صیادی برگزار گردید.

مرتضوی بر ضرورت هوشمند سازی فرآیند ثبت آمار صید، لزوم  دقت و صحت کافی داده‌های دریافتی  جهت برنامه ریزی مناسب  برای مدیریت ذخایر تاکید داشت. وی سه ضلع اصلی بهره برداری از منابع در تولیدات آبزی پروری را شامل صیادان و بهره برداران (نقش اصلی)، سازمان شیلات (سیاستگذاری، برنامه ریزی و نظارت) و مؤسسه تحقیقات شیلات (انجام پروژه های تحقیقاتی و استخراج داده ها) دانست.

صیاد بورانی به کاهش ۵۰ درصدی صید در دریای کاسپین و  تاثیر افزایش دمای آب و شوری بر میزان ذخایر  اشاره داشت، و اعمال یک تنفس ۲ ساله به دریا برای بازسازی ذخایر مشروط بر آنکه دولت حقوق صیادان را در این دوره تامین کند ضروری دانست و از شیلات ایران خواست که  به کیفیت بچه ماهیان  رهاسازی شده توجه بیشتری نسبت به کمیت آن داشته باشند.

رئیسی در این نشست درباره وضعیت صید و صیادی در دریای کاسپین هشدار دادند وخواست روش های صید موجود ترمیم یا جایگزین گردد.

داداش پور بر ضرورت تغییر رویکرد از صیدمحوری به دریامحوری تاکید داشت.

حسن فضلی دریانبرد، از عمده  دلایل اصلی چالش‌ ذخایر  را برداشت مداوم و فراتر از حد مجاز، صید شبانه و برداشت ماهیان نارس، تاثیر اقلیم بر محدودیت ظرفیت برشمردند و با تحلیل وضعیت معیشتی جامعه صیادی، بر لزوم تدوین مدل‌های حمایتی برای ارتقای تاب‌آوری صیادان در برابر تغییرات  اقلیمی تأکید کردند. لزوم پایش‌های مستمر و به‌ روزرسانی پروتکل‌های اجرایی شیلات، مشارکت دادن صیادان به عنوان «ناظران اکوسیستم» در فرآیند مدیریت را راهکاری مؤثر برای جلوگیری از فشار مضاعف بر منابع آبی و تحقق حکمرانی مشارکتی دانستند.